Prawo przyciągania powszechnego cz. 6

Autor: | Opublikowane w Podstawy astronomii Brak komentarzy | Tagi:

Następnie Newton tłumaczy przypływ i odpływ morza; nierówności ruchu Księżyca; ruch absyd i węzłów planet i Księżyca. Dowodzi, że spłaszczenie Ziemi u biegunów jest wynikiem jej ruchu obrotowego. Dochodzi do wniosku, że przyciągania, wywierane na Ziemię przez Słońce i Księżyc, są powodem poprzedzania punktów równonocnych, i tak tłumaczy to ostatnie zjawisko: ponieważ Ziemia nie jest ani jednorodna, ani kulista, przeto przyciągania, wywierane na nią przez Słońce i Księżyc, udzielają jej ruchu obrotowego, niezależnie od ruchu eliptycznego, powodowanego przez Słońce; wskutek składania się tego ruchu z obrotem Ziemi dokoła jej osi, ta ostatnia zmienia swój kierunek powoli lecz w sposób ciągły. Mierzy on masę Słońca i masy Ziemi, Jowisza i Saturna, posługując się przyciąganiem, wywieranym przez te planety na ich księżyce. Wykazuje, że komety krążą dokoła Słońca, zakreślając elipsy, które można rozpatrywać jako parabole, co upraszcza rachunki. Odtąd komety przestały być uważane za zwiastunki klęsk.