Nasza planeta cz. 3

Autor: | Opublikowane w Astronomia Brak komentarzy

Pierwsi Chaldejczycy wyobrażali sobie ziemię Wydrążoną i podobną do łodzi, mogącą zatem pływać po przepaści wód. Niektórzy w starożytności myśleli, iż spoczywa ona na osiach postawionych przy obu biegunach. Inni przypuszczali, iż rozciąga się ona bez końca pod naszymi nogami. Wszystkie te systemy powstały pod wpływem fałszywego pojmowania ciężkości. Aby uwolnić się od tego dawniejszego złudzenia, trzeba i należy przeświadczyć się, iż ciężkość jest zjawiskiem wywołanym wyłącznie przyciąganiem środka. Dane ciało spada wówczas tylko, gdy przyciąganie innego ciała większego zmusza je do tego.

Flagi reklamowe Warszawa

Pojęcia „góry “ i „dołu” dają się zastosować jedynie do systemu materialnego, określonego, w którym kierunek ciężkości uważanym będzie jako zwrócony na dół; po za tym nie mają żadnego znaczenia. Jeśli więc wyobrazimy sobie naszą ziemię, bujającą w przestrzeni, nie znaczy to, aby przez to ziemia miała spadać. Zatem kula ta buja w przestrzeni. Ma wymiary 12.742 kilometrów w średnicy. Ludzie średniego wzrostu mają 165 centymetrów wysokości. Wzrost więc nasz w stosunku do ziemi mniejszym jest niż wielkość mrówki chodzącej po kuli armatniej wielkości Panteonu.

Flagi reklamowe Warszawa