Kepler cz. 3

Autor: | Opublikowane w Podstawy astronomii Brak komentarzy | Tagi: astronomia majów, astronomia mezopotamia, astronomia nawigacyjna, ruch kołowy ziemi, ruch obiegowy ziemi, ruch rotacyjny ziemi

Szukał on przyczyny praw ruchu planet, a myśli, wypowiedziane przezeń w kwestii ciężkości, doprowadziły Newtona do odkrycia prawa przyciągania powszechnego.

Można więc uważać Keplera niejako za prawodawcę Astronomii.

I Mniemał on, że tylko sam środek Słońca jest ogniskiem wysyłanego przez nie ciepła i światła.

W piśmie swym „De Stella nova in pede Ser Pentarii” przypuszcza on, że gwiazda, widziana od roku 1604 do roku 1606, była utworzona z materii eterycznej, wypełniającej wszystką przestrzeń.

Zwyczajem uczonych swego wieku, Kepler poszukiwał,, w celu wyjaśnienia danego zjawiska, analogii opartych na prawach interwałów muzycznych i na wielościanach foremnych; posiadał on wyobraźnię iście płomienną i skłonną do uniesień; wiedza jego była wielostronna i głęboka. Ale jednocześnie zajmował się Astrologią, a dzieło jego zawiera obok twierdzeń, dotyczących komet z lat 1607 i 1618, fizjologię i znaczenia tych komet.

Nauka zawdzięcza mu niemało dzieł, z których główne są: „Astronomia nova” (1609), zawierająca da pierwsze jego prawa; „Harmonice Mundi”, zawierająca trzecie prawo; „Tabulae  Rudol” ułożone na podstawie jego praw i tak nazywane na cześć cesarskiego protektora Rudolfa ll-go.