Galileusz cz. 6

Autor: | Opublikowane w Podstawy astronomii Brak komentarzy | Tagi: astronomia arabska, astronomia babilońska, astronomia basica, ruch ziemi obrotowy, ruchy masowe ziemi, ruchy ziemi obiegowy

Riccioli (1598 -1671), rodem z Ferrary, dał Pochop do odkryć pismami swymi, w których porządnie i jasno daje wierny obraz obserwacji, metod, obliczeń i poglądów swych poprzedników, nie przyjmując systemu Kopernika, i proponuje dokładny pomiar Ziemi, jako podstawę do reformy Astronomii.

W tym to okresie wielkich odkryć została dokonana ostatnia reforma kalendarza.

Kościół przyjął był na Soborze Nicejskim w roku 325 Kalendarz Juliański, lecz, będąc zmuszony liczyć się z lunacjami przy oznaczaniu świąt Wielkiej Nocy, wprowadził do niego Cykl Metona. Skutkiem niedokładności hipotez, na których opiera się ten Kalendarz, otrzymano wkrótce na czas powrotu porównania wiosennego oraz na nowie Księżyca daty, które nie zgadzały się z rzeczywistymi, terminami tych zjawisk; tak np. w roku 1580 początek porównania wiosennego wyznaczono na 21 marca, gdy tymczasem w rzeczywistości zjawisko to nastąpiło 11 marca. Niektórzy uczeni już od roku 700 zwracali uwagę na te braki. Ale dopiero w marcu 1582 r. papież Grzegorz XIII kazał zaprowadzić nowy kalendarz, oparty na rachunkach, które wykonał Liliusz, lekarz z Werony.