Astronomia cz. 8

Autor: | Opublikowane w Astronomia Brak komentarzy | Tagi: astronomia w starożytności, astronomia z astrofizyką, galileusz a kościół

Dawniej nie znano pisma i fakty historyczne przechodziły przez tradycję, często pod postacią pieśni narodowych, podobnych do rapsodii przechowanych pod nazwą Hezioda lub Homera, Jedną z najstarożytniejszych relikwii pierwotnej astronomii, która zachowała się nietknięta do dziś dnia, to nazwa siedmiu dni tygodnia o imion siedmiu głównych ciał niebieskich znanych w starożytności: Słońce, Księżyc, Mars, Merkury, Jowisz, Wenera i Saturn, co było znanym już w Babilonii 4 czy 5 tysięcy łat temu, gdyż poszukiwania czynione w Niuiwie w ruinach pałacu Sardanapala, wykryły tablice pisane w języku arkadyjskim (dawniejszym od babilończyków) z zachowaniem tych nazw, jako też pewnych obserwacji astronomicznych w owej epoce.

płyty pa

Podówczas istniały już obserwatoria narodowo oficjalne, wykłady astronomii i biblioteki publiczne – zupełnie jak dzisiaj. Podobnie miały się rzeczy w Chinach w tej samej epoce. Boczniki Państwa Niebieskiego przedstawiają, nam prawodawcę Pu-Hi, wprowadzającego na szeroką skalę wykład astronomii, 2850 lat przed naszą erę; oraz cesarza Hoang-Ti, zakładającego wspaniałe obserwatoria w r. 2608, poprawiającego kalendarz i śledzącego gwiazdę polarne, będące wówczas gwiazdę alfa w konstelacji Smoka; mamy prócz tego obserwacji zupełnego zaćmienia słońca także w Chinach w r. 2169 przed naszą erę, a nie było przepowiedziane, co dyrektor obserwatorium życiem przypłacił, gdyż astrologia była wówczas ściśle związana z politykę.

płyty pa